Beleef de Kracht van Onderlinge Verbondenheid

10905998_401380600025230_7453705455650840646_n

Hoe kan het dat zoveel mensen zich ongelukkig voelen? Ondanks de crisis hebben we het economisch en maatschappelijk gezien gewoon goed. Ook ik kan mezelf af en toe flink ongelukkig voelen zonder dat daar ogenschijnlijk een directe aanleiding toe is.

Wat ik dan vaak doe is afleiding zoeken in werk, eten, facebook checken of tv kijken en wachten tot de bui over is. Of ik ga mezelf streng toespreken dat ik me niet zo moet aanstellen.

Op dit soort momenten is het duidelijk dat ik het liefste af ben van mijn gevoel van ongelukkigheid. Het irriteert me ergens ook dat ik me zo ongelukkig voel.

Na een kort, maar wat dieper zelfonderzoek, blijkt dat onder mijn irritatie een gevoel van schaamte zit. Dit heeft volgens mij te maken met onze moderne, individualistische maatschappij waar (on)geluk valt onder iemands eigen verantwoordelijkheid. Tegenwoordig moet iedereen zelf maar zien hoe hij/zij zijn/haar eigen boontjes dopt. Of toch niet?

Soms ben ik namelijk zo verstandig (ja, ik heb zo mijn momenten…) om wat er binnen in mij speelt, te delen met vrienden. Ik heb het geluk van het hebben van vrienden die in staat zijn om echt naar mij te luisteren. Zonder dat ze meteen aankomen met snelle of pasklare antwoorden. Dit stelt mij in staat om ‘mijn’ ongelukkigheid met hen te delen. Zonder daar meteen iets aan te willen veranderen en zonder dat ze me zielig vinden.

Dit delen alleen al, zorgt er voor dat het gevoel van ongelukkigheid minder wordt of zelfs helemaal verdwijnt. Dat komt doordat de mens in essentie een sociaal wezen is. De echte zin van het leven zit in de verbinding die de mens met anderen kan aangaan. Dit komt ultiem tot uiting in het kwetsbaar durven zijn en dat met elkaar te delen. Als bijkomend effect, kan dit paradoxaal genoeg leiden tot een gevoel van geluk, alleen al vanwege deze ervaring van onderlinge verbondenheid.

De kracht van onderlinge verbondenheid kan op talloze manieren ervaren worden. Denk bijvoorbeeld aan het geluk dat ouders voelen voor hun pasgeboren kind. Of aan het begrip ‘teamgeest’ in de sport. Maar ook bijvoorbeeld de liefde van mensen voor hun familie, land, vrienden, geliefde, etc.

In de praktijk blijkt het niet altijd even makkelijk te zijn om de kracht van onderlinge verbondenheid te ervaren. “Kerstmis vier je samen!”, hoorde ik de afgelopen dagen op de radio. Maar zelfs al heb je tientallen mensen om je heen, dan nog kan je je eenzaam voelen wanneer je je niet kwetsbaar durft op te stellen. En zelfs al stel je je kwetsbaar op, dan nog kan je afstandelijkheid voelen wanneer de ander niet in staat is daadwerkelijk ruimte voor jou te bieden. Door bijvoorbeeld te snel te komen met oplossingen en/of door jou vast te zetten in bepaalde positie of gevoel.

Maar ‘iets’ wacht er voortdurend op om als cadeau aan elkaar gegeven te worden. Niet alleen op 25 of 26 december, maar in feite ieder moment in het jaar. ‘Mensen stimuleren om dit ‘iets’ met elkaar te delen,’ is een uitstekende definitie van wat ik met de website www.geinspireerdleven.nl wil bereiken.

Ik wens iedereen in 2015 vele gelukkige kerstdagen!

Joachim Vreeman

Wil je op de hoogte gehouden worden?

* verplicht veld




Beleef de Kracht van Inspiratie

Ken je het ook? Zo’n dag waarop er echt niks uit je handen lijkt te komen? En natuurlijk precies op de dag waarop je je juist had voorgenomen eens goed van start te gaan…

Mijn situatie: vandaag wil ik een blog te schrijven. Ik weet alleen nog niet waarover. Meestal schrijf ik pas op het moment dat ik lekker in mijn vel zit. Maar hoe begin je met schrijven wanneer je je totaal Inspiratieloos voelt? Er komt deze dag echt helemaal niks uit mijn handen. Niet alleen qua schrijven, maar ook alle andere ‘to do’ dingen blijven liggen. Het voelt bijna alsof ik mijn ‘sense of purpose’ kwijt ben. Tijd voor radicale maatregelen!

Bij wijze van een ‘crazy experiment’, gecombineerd met een snufje radeloosheid, besluit ik maar een gesprek te starten met mijn eigen inspiratie als imaginaire gesprekspartner:

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

J: Knock, knock…

Insp: Who is there?

J: Dat zou ik ook weleens willen weten.

Insp: Anders Ik wel!

J: Lekker flauw antwoord.

Insp: Minder flauw dan je denkt. Je weet van binnen donders goed wie je bent en wat je wilt. Alleen komt dat niet door de keuring van je verstand en dat weerhoudt je ervan om het aan de wereld te laten zien.

J: Bam! Hebben we dat ook meteen duidelijk: een typisch gevalletje van podiumvrees dus?

Insp: Je kan het zo groot en dramatisch maken als je zelf wilt. Je kunt ook gewoon stellen dat je het tot nu toe gewoon nog niet gedaan hebt.

J: Zou deze blog een begin kunnen zijn?

Insp: Zou dat in-der-daad? Je doet net alsof ik het antwoord heb, maar jij kiest/creëert zelf het antwoord op deze vraag.

J: Op een zelfde wijze waarop ik dit gesprek heb gecreëerd?

Insp: Laten we het voor nu houden op een coproductie. Het is in deze fase van jouw leven belangrijk te weten dat je er niet alleen voor staat. Jij hebt geroepen, en het Leven geeft op deze manier antwoord. Natuurlijk weet je door al je boekenwijsheid dat uiteindelijk alles Eén is en dat alle antwoorden binnen jezelf te vinden zijn. Maar tot het moment dat je dit werkelijk realiseert, staat het Leven voor je klaar. Altijd, overal en op elke manier denkbaar.

J: Whaahaa!!! Ik realiseer me dat dit precies mijn doel in het leven is: om mezelf en anderen aan hun eigen geïnspireerd gesprek met het Leven te helpen! Ik zie en voel het nu heel duidelijk. Ik voel me ook opeens super geïnspireerd en vreugdevol!

Insp: Zie hier ook meteen de instrumenten waarmee je bent uitgerust om dit te bewerkstelligen: openheid, humor, je vermogen om jezelf serieus en tegelijkertijd niet té serieus te nemen, de korte tijd die het bij jou duurt om tot inzicht te komen, je taalgebruik dat korte metten maakt met het idee dat het doel van het Leven alleen met heilige en serene woorden beschreven kan worden, etc.

J: Ik merk wel dat ik terugschrik om hier daadwerkelijk mee naar buiten te treden. Laat staan dit gesprek daadwerkelijk in een blog openbaar te maken.

En nu merk ik vervolgens dat het terugschrikken mij enorm raakt. Ik voel frustratie omdat ik me tot nu toe steeds heb laten terugschrikken…

Insp: Ach… ook dit kan je zo groot en dramatisch maken als je zelf wilt. Het Leven wacht met gezonde spanning af wat je deze keer zult doen. Niet alleen met oog op jouw eigen leven. Want wanneer jij besluit om je zelf te zijn, wanneer jij gaat staan voor wat je hier te doen hebt op Aarde, dan heeft dit onherroepelijk effect op de mensen om je heen. Zij zullen daardoor herinnerd worden aan hun eigen missie/roeping. Deze blog leent zich daar wat dat betreft uitstekend voor!

J: Thanks!

Insp: You are more than welcome!

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

Op de website staan verschillende mogelijkheden om jouw eigen ‘gesprek’ te starten. Ik maak gebruik van algemene principes uit verschillende religieuze, psychologische en spirituele tradities, gericht op een praktische toepassing in het dagelijks leven. Zo wordt wijsheid van soms wel duizenden jaren oud voor iedereen op een laagdrempelige en eenvoudige manier toegankelijk.

Kom bijvoorbeeld een keer langs tijdens de eerstvolgende Hour Of Inspiration.

Geïnspireerde groeten van Joachim Vreeman