Waarom Bijbelverhalen?

Waarom bijbelverhalen? What’s the whole point? 

De associatie met het Christendom is uiteraard snel gemaakt, maar de reden dat ik met bijbelverhalen werk is niet perse christelijk in de ‘normale’ religieuze zin van het woord. 

Ik hanteer namelijk een heel specifieke invalshoek, namelijk: dat bijbelverhalen in oorspronkelijk bedoeld zijn als hulpmiddel om mensen te herinneren dat ze per definitie en in essentie deel uitmaken van de Fundamentele Eenheid. 

Vanuit dat perspectief staat er een traditie van duizenden jaren oud te trappelen om haar wijsheid te delen met mensen die ook bereid en moedig genoeg zijn om het pad willen gaan van een universele benadering. 

Het actuele begrippenkader van de Westerse mens is grotendeels gevormd door de christelijke traditie. Met andere woorden: zelfs mensen die nooit een bijbel hebben opengeslagen, zijn er zonder het zelf vaak te weten, via de Westerse cultuur diepgaand door beïnvloed. 

Bijbelverhalen zijn een enorm belangrijke bron van informatie. Deze verhalen werden van generatie op generatie overgeleverd. Het ging hierbij niet zozeer om letterlijke verslagen van feitelijke gebeurtenissen, maar om de kennisoverdracht van patronen en principes die in het dagelijks leven zichtbaar werden. Wat ik zie als het belangrijkste principe van bijbelverhalen is het principe van de Fundamentele Eenheid.  

Een religieuze benadering zoals het Christendom, kan daar wel of niet mee overeenstemmen. Zelf beschouw ik het bovenstaande principe als dé kern van het Christendom, maar dat wordt lang niet door iedereen zo geïnterpreteerd. Sterker nog: de Christelijke traditie heeft in de loop van de tijd bepaalde religieuze dogma’s ontwikkeld die mensen juist ervan afhouden zich te herinneren dat ze per definitie deel uitmaken van de Fundamentele Eenheid. 

Waarom is het belangrijk dat ik me dit herinner? 

Het wel of niet beseffen dat ik deel uitmaak van de Fundamentele Eenheid bepaalt de richting van mijn denken, voelen en handelen in het dagelijks leven. En uiteindelijk ook de mate waarin ik het leven als zin- en betekenisvol ervaar. De kennis dat ik deel uitmaak van de Fundamentele Eenheid staat garant voor mijn inherente waarde en die van ieder ander mens. Dit betekent dat jouw en mijn inherente waarde in werkelijkheid nergens van afhankelijk is en door niets of niemand beschadigd kan worden. 

Ten slotte terug naar de eerste vraag: Waarom bijbelverhalen? What’s the whole point? 

Bijbelverhalen functioneren als accelerators/ katalysators voor menselijke ontwikkeling. Ze bevatten wijsheden van duizenden jaren oud en maken deel uit van een levende traditie. ‘Levend’ wil zeggen: het gaat er niet zozeer om dat je (verstandelijk) gelooft wat iemand anders of een ‘heilig’ boek zegt, maar dat jij jezelf inbrengt; dat je op jouw unieke manier participeert en op jouw eigen wijze deelneemt. Het is ‘levende kennis’. Dat wil zeggen: het laat zich niet opsluiten in woorden of louter verstandelijk begrijpen; het omvat alle aspecten van het (menselijk) bestaan. Het laat zich ook niet opsluiten in één bepaalde religieuze traditie. Levende bijbelverhalen bewegen mee in de uitdrukkingsvorm van een bepaalde tijd én dagen jou en mij uit om ons te herinneren wie we werkelijk zijn. 

Dus herken je het verlangen om:

  • existentiële en spirituele vraagstukken aan te gaan.
  • jouw weerstanden en blokkades te onderzoeken en tegelijkertijd de identificatie met je lijden los te laten;
  • je potentieel en alle kwaliteiten die daarbij horen te durven (h)erkennen;

En wil je:

  • meer verdieping in je persoonlijke en/of spirituele ontwikkeling?
  • meer motivatie, energie, liefde en een duidelijker richting in je leven?

Let me know en/of kom langs bij een van de activiteiten die ik aanbied.

Hartegroet, Joachim 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *